PS-14 · Poradnik stanowiskowy · Twoja jednostka · wersja data wersjiOpracowanie: BEZPIECZNE DANE sp. z o.o.
Moduł 2 · Zagrożenia cyfrowe w mojej pracy
Moduł 2 · ok. 30 min
Zagrożenia cyfrowe w mojej pracy
Oszust nie musi włamywać się do systemu. Wystarczy, że ty klikniesz w link albo podasz hasło. Dlatego fałszywa wiadomość wygląda jak zwykła sprawa służbowa.
W każdym podrozdziale są cztery części. Jak to wygląda, po czym poznasz, co robisz i czego nie robisz. Wszystkie nazwy instytucji w poradniku są fikcyjne.
2.1Kto i po co atakuje
Projekty to pieniądze i dane. Dotacje płyną w transzach. Listy uczestników zawierają dane ludzi, którzy ufają instytucjom. Dlatego oszuści interesują się twoją pracą.
Po czym poznasz
Chcą pieniędzy: wyłudzają przelew albo okup za odblokowanie danych.
Chcą danych: sprzedają listy seniorów albo szantażują nimi ludzi.
Chcą dostępu: twoje hasło otwiera konto w systemie instytucji.
Chcą znaleźć człowieka: ktoś szuka adresu osoby w kryzysie.
Co robisz
Pamiętasz, że oszust zna terminy dotacji i je wykorzystuje.
Pilne prośby o pieniądze lub listy traktujesz jak sygnał ostrzegawczy.
Czego nie robisz
Nie myślisz, że „nas to nie dotyczy, bo jesteśmy mali”.
Dlaczego: Gdy znasz cel oszusta, łatwiej rozpoznasz jego sztuczkę.
Rysunek 3. Udział sposobów ataku – dane przykładowe, pokazują proporcje, nie są statystyką. Zobacz: najwięcej możesz zrobić sam, uważnie czytając pocztę.
2.2Fałszywe wiadomości e-mail (phishing)
Phishing (czytaj: fiszing) to fałszywa wiadomość. Ma wyłudzić hasło, dane albo pieniądze. W projektach udaje instytucję pośredniczącą, bank, organizację lub kuriera.
Zobacz rysunek 4. Numery na rysunku odpowiadają numerom sygnałów na liście.
Rysunek 4. Przykład fałszywego e-maila (fikcyjny). Pięć sygnałów widać już na pierwszy rzut oka.
7 sygnałów ostrzegawczych
1
Dziwny adres nadawcyNazwa się zgadza, ale adres po „@” jest obcy.
2
Pośpiech i groźba„Pilne”, „dziś”, „wygaśnie”. Presja ma wyłączyć myślenie.
3
Ogólne powitanieKto cię zna, pisze po imieniu lub nazwie projektu, a nie „Szanowny Użytkowniku”.
4
Link prowadzi gdzie indziejPrzytrzymaj palec na linku. Adres strony nie pasuje do nadawcy.
5
Niespodziewany załącznikPlik .zip, .exe albo „faktura”, na którą nie czekasz.
6
Prośba o hasło lub kodNikt z instytucji ani z jednostki nie poprosi o hasło mailem.
7
Coś się nie zgadzaBłędy językowe, nietypowa godzina, inny styl niż zwykle.
Co robisz
Sprawdzasz cały adres nadawcy, nie tylko nazwę.
Przytrzymujesz palec na linku i czytasz adres strony.
Do systemu instytucji wchodzisz z własnej zakładki.
Podejrzaną wiadomość zgłaszasz zgodnie z zasadami jednostki.
Czego nie robisz
Nie klikasz linków z nieoczekiwanych wiadomości.
Nie otwierasz plików .zip i .exe, na które nie czekasz.
Nie odpisujesz z pytaniem, czy wiadomość jest prawdziwa.
Dlaczego: Jedno kliknięcie może otworzyć oszustowi pocztę z danymi wielu osób.
Zasada
Sprawdzasz innym kanałem. Gdy wiadomość prosi o kliknięcie, dane albo pieniądze, dzwonisz na numer, który znasz. Nie na numer z wiadomości.
2.3Fałszywe telefony (vishing) i SMS-y (smishing)
Vishing (czytaj: wiszing) to oszustwo przez telefon. Smishing to oszustwo przez SMS. Rozmówca podaje się za Agencję Dotacji, kontrolera, bank, sąd, policję, kuriera lub dyrektora.
Po czym poznasz
Zna nazwę projektu i numer umowy.
Pogania: „zaraz kontrola”, „rachunek zostanie zablokowany”.
Prosi o listę uczestników, hasło albo kod z SMS-a.
Każe nikomu nie mówić o rozmowie.
Numer na ekranie wygląda wiarygodnie. Ale numer da się podrobić.
Co robisz
Mówisz: „Oddzwonię”. Kończysz rozmowę.
Numer instytucji bierzesz z umowy albo z jej oficjalnej strony.
Próbę wyłudzenia zgłaszasz, nawet gdy nic nie podałeś.
Czego nie robisz
Nie oddzwaniasz na numer podany przez rozmówcę.
Nie klikasz linków w SMS-ach o dopłatach i blokadach.
Dlaczego: Numery umów i nazwy projektów bywają jawne, więc oszust łatwo udaje, że cię zna.
Rysunek 5. Schemat „drugiego kanału”: każda nietypowa prośba jest sprawdzana inną drogą, niż przyszła.
Zapamiętaj
Pośpiech to narzędzie oszusta. Im bardziej wiadomość lub rozmówca cię pogania, tym wolniej działaj.
2.4Podszywanie się pod organizację, partnera i przełożonego
Oszust pisze jako prezes organizacji, partner albo twój dyrektor. Prosi o coś pilnego i nietypowego. Na przykład o zmianę rachunku, listę uczestników albo przelew poza procedurą.
Po czym poznasz
Prośba przychodzi poza zwykłą drogą.
Adres różni się jedną literą albo domeną.
Pada zdanie: „Nie dzwoń, jestem na spotkaniu, zrób to teraz”.
Nowy numer rachunku jest w załączniku.
Zobacz rysunek 6. Prezes organizacji „zmienia rachunek”.
Co robisz
Potwierdzasz prośbę telefonicznie, na znany ci numer.
Zmiany rachunku zgłaszasz osobie odpowiedzialnej za płatności.
Nietypową prośbę zgłaszasz kierownikowi.
Czego nie robisz
Nie wykonujesz przelewów ani zmian „na słowo”.
Nie wysyłasz danych uczestników na prywatne adresy, nawet przełożonego.
Dlaczego: Jeden fałszywy przelew to pieniądze, których uczestnicy projektu nie zobaczą.
Rysunek 6. Fikcyjna prośba o zmianę rachunku – pięć sygnałów oszustwa.
1
Adres w obcej domenieWygląda jak adres organizacji, ale kończy się inaczej niż w umowie.
2
Pilność„Jeszcze dziś” ma cię zmusić do działania bez sprawdzenia.
3
Zakaz dzwonieniaOszust boi się rozmowy, bo wtedy wyjdzie na jaw.
4
Nowy rachunek w treściZmiany rachunku nigdy nie przyjmuje się z samego maila.
5
Załącznik .pdf.exeTo program podszywający się pod dokument.
2.5Hasła i logowanie dwuetapowe
Hasło to klucz do konta w aplikacji konkursowej i do systemu instytucji. Logowanie dwuetapowe to drugi zamek: kod z SMS-a lub z aplikacji.
Po czym poznasz
Telefon albo mail z prośbą o hasło lub kod to zawsze oszustwo.
Co robisz
Tworzysz hasło z trzech lub czterech przypadkowych słów, np. „kubek-zegar-las-niebo”.
Do każdego systemu masz inne hasło.
Zmieniasz hasło od razu, gdy ktoś mógł je poznać.
Kod wpisujesz tylko wtedy, gdy sam się logujesz.
Czego nie robisz
Nie podajesz hasła ani kodu nikomu. Także informatykowi i przełożonemu.
Nie używasz wspólnego konta zespołu projektowego.
Nie zapisujesz hasła na karteczce przy monitorze.
Dlaczego: Kto zna twoje hasło, działa w systemie jako ty.
2.6Załączniki, linki, kody QR i pendrive’y
Każdy z nich może przenieść złośliwy program. Kod QR to ukryty link. W projektach dostajesz oferty, ankiety i skany od wielu osób.
Po czym poznasz
Załącznik, na który nie czekasz, zwłaszcza .zip, .exe, .js.
Nie podłączasz obcych pendrive’ów do sprzętu służbowego.
Dlaczego: Złośliwy program z jednego pliku może zablokować dane całej jednostki.
2.7Blokada danych dla okupu (ransomware)
Ransomware (czytaj: rensomłer) to program, który szyfruje pliki. Potem przestępca żąda okupu za ich odblokowanie. Atakuje często tuż przed terminem rozliczenia.
Po czym poznasz
Ekran zmienia kolor i pojawia się licznik czasu.
Pliki mają dziwne nazwy i nie dają się otworzyć.
Co robisz
Odłączasz sprzęt od internetu: wyłączasz Wi-Fi albo wyjmujesz kabel.
Nie wyłączasz komputera, chyba że każe tak pomoc IT.
Od razu dzwonisz pod numer z karty stanowiskowej.
Czego nie robisz
Nie płacisz i nie piszesz do przestępców.
Nie próbujesz sam „naprawić” komputera.
Dlaczego: Szybkie odcięcie sieci chroni dane innych pracowników i uczestników.
Zasada
Hasło i kod są tylko twoje. Nie podajesz ich nikomu, także informatykowi. Kto zna twoje hasło, działa w systemie jako ty.
2.8Telefon służbowy, komunikatory i zdjęcia
W projektach łatwo o „grupę na komunikatorze” z partnerami i uczestnikami. To wygodne. Ale jednostka nie ma nad taką grupą żadnej kontroli.
Co robisz
Z uczestnikami i partnerami rozmawiasz z telefonu służbowego.
Zdjęcia dokumentów robisz tylko telefonem służbowym i tylko, gdy to konieczne.
Zdjęcia przenosisz do systemu i usuwasz z telefonu najpóźniej następnego dnia roboczego.
Masz włączoną blokadę ekranu z kodem.
Czego nie robisz
Nie wysyłasz list uczestników prywatnymi komunikatorami.
Nie zakładasz grup z uczestnikami na prywatnych kontach.
Nie podajesz uczestnikom prywatnego numeru.
Dlaczego: Zdjęcie w prywatnym telefonie wymyka się spod kontroli jednostki.
2.9Sztuczna inteligencja i podrobiony głos
Czaty AI (programy, które piszą teksty na polecenie) są wygodne. Wszystko, co do nich wkleisz, trafia do zewnętrznej firmy. Przestępcy używają też AI do podrabiania głosu i obrazu.
Po czym poznasz
Telefon głosem prezesa organizacji z nietypową prośbą o przelew.
Nagranie wideo „z instytucji”, które pogania i prosi o dane.
Co robisz
Do publicznych czatów AI wklejasz tylko tekst bez danych ludzi.
Korzystasz z narzędzi AI zatwierdzonych przez jednostkę.
Nietypową prośbę „szefa” sprawdzasz, dzwoniąc na znany numer.
Czego nie robisz
Nie wklejasz do czatów AI list uczestników, ofert ani opisów sytuacji osób.
Nie uznajesz usunięcia nazwiska za wystarczające. Szczegóły też wskazują człowieka.
Dlaczego: Raz wklejonego tekstu nie wycofasz z cudzego serwera.
2.10Praca poza biurem: Wi-Fi, ekran, laptop w drodze
Kontrola w siedzibie organizacji, wydarzenie w terenie, szkolenie w innym mieście. Pracujesz tam, gdzie nie kontrolujesz otoczenia. Pociąg, kawiarnia i hol hotelu to miejsca publiczne.
Co robisz
Korzystasz z internetu w telefonie lub laptopie służbowym.
Ekran trzymasz tak, by nikt obcy go nie widział.
Blokujesz sprzęt, gdy odkładasz go choćby na chwilę.
Czego nie robisz
Nie łączysz sprzętu służbowego z publicznym Wi-Fi.
Nie czytasz dokumentów w pociągu i w autobusie.
Nie zostawiasz laptopa ani teczki w samochodzie.
Dlaczego: W miejscu publicznym każdy może zobaczyć ekran albo podsłuchać połączenie.
Dla zainteresowanych
Takie oszustwo nazywa się phishingiem – od angielskiego „łowienia”. Gdy dotyczy SMS-ów, mówi się o smishingu, a przy telefonach o vishingu. Mechanizm jest ten sam: zaufanie plus pośpiech.
Moje notatki z tematu
Która z opisanych sztuczek najbardziej pasuje do mojej pracy?
Kto w moim otoczeniu mógłby się na nią nabrać i jak mu o tym powiem?
Krok 2 · Zrozum
Zagrożenia cyfrowe w projektach: dotacje, partnerzy i organizacje
Oszuści znają terminy dotacji i wykorzystują je. W tej lekcji dostajesz kroki do wykonania dla dziesięciu zagrożeń i zdania, które możesz powiedzieć.
AKto i po co atakuje oraz jak go zatrzymujesz
Projekty to pieniądze i dane. Dotacje płyną w transzach, a listy uczestników zawierają dane ludzi, którzy ufają instytucjom. Oszust nie musi się włamywać. Wystarczy, że Ty klikniesz link, podasz hasło albo wykonasz przelew.
Jak to zrobić krok po kroku: sprawdzenie prośby innym kanałem
Nie odpowiadaj od razu. Powiedz: „Oddzwonię za chwilę.”
Znajdź kontakt sam: numer z umowy albo z oficjalnej strony instytucji. Nigdy z wiadomości, która prosi.
Zadzwoń i zapytaj wprost, czy prośba jest prawdziwa.
Zgłoś próbę do bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów, jeśli prośba okazała się fałszywa.
Cel oszusta
Jak to wygląda w projekcie
Pieniądze
fałszywa prośba o zmianę rachunku albo okup
Dane
telefon „z agencji” po listę seniorów
Dostęp
mail po hasło do systemu instytucji
Człowiek
ktoś szuka adresu osoby w kryzysie
BFałszywy e-mail (phishing): siedem sygnałów
Phishing to fałszywa wiadomość, która ma wyłudzić hasło, dane lub pieniądze. W projektach udaje instytucję pośredniczącą, bank, organizację lub kuriera.
Sygnał
Dlaczego jest podejrzany
Obcy adres po „@”
nazwa się zgadza, ale domena jest obca
Pośpiech i groźba („pilne”, „dziś”)
presja ma wyłączyć myślenie
Ogólne powitanie („Szanowny Beneficjencie”)
instytucja pisze po nazwie projektu i numerze umowy
Link prowadzi gdzie indziej
adres strony nie pasuje do nadawcy
Niespodziewany załącznik (.zip, .exe)
plik może uruchomić złośliwy program
Prośba o hasło lub kod
nikt z instytucji nie prosi o nie mailem
Coś się nie zgadza: błędy, dziwna godzina
oszust pisze w pośpiechu
Jak to zrobić krok po kroku: mail „z instytucji”: „Zaloguj się dziś, inaczej wniosek zostanie odrzucony”
Nie klikaj przycisku w wiadomości.
Wejdź do systemu instytucji z własnej zakładki albo wpisz adres sam.
Sprawdź, czy sprawa tam jest. Jeśli nie ma — to fałszywka.
Zgłoś wiadomość do bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów i zostaw ją w skrzynce jako ślad.
Zapamiętaj
Pośpiech to narzędzie oszusta. Dlaczego: im bardziej wiadomość Cię pogania, tym wolniej ją czytasz.
CFałszywy telefon (vishing), SMS (smishing) i kurier
Vishing to oszustwo przez telefon, smishing — przez SMS. Rozmówca podaje się za agencję dotacji, kontrolera, bank, sąd, policję lub kuriera. Zna nazwę projektu i numer umowy, bo te dane bywają jawne.
Jak to zrobić krok po kroku: telefon „z agencji”: „Za godzinę kontrola, proszę o pełną listę uczestników”
Nie podawaj nic. Powiedz: „Oddzwonię.”
Zakończ rozmowę.
Weź numer instytucji z umowy albo z jej oficjalnej strony.
Zadzwoń i zapytaj, czy kontrola jest zaplanowana.
Zgłoś próbę do bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów, nawet gdy nic nie podałeś.
Kanał
Co robisz
Dlaczego
Telefon
kończysz rozmowę i oddzwaniasz na numer z umowy
numer na ekranie można podrobić
SMS o dopłacie lub blokadzie
nie klikasz; sprawdzasz sprawę innym kanałem
link wyłudza dane karty
Kurier z awizo i kodem QR
nie skanujesz kodu; sprawdzasz przesyłkę w rejestrze
kod ukrywa adres
Osoba trzecia: „kolega z agencji prosił, żebym zadzwonił”
weryfikujesz u źródła
pośrednik może być oszustem
Jeśli nie obsługujesz rachunku w banku z SMS-a, wiadomość jest podwójnie podejrzana. Numer banku bierzesz z umowy: numer banku z umowy.
DPodszywanie się pod organizację, partnera i przełożonego: zmiana rachunku
Oszust pisze jako prezes organizacji, partner albo Twój dyrektor. Prosi o coś pilnego i nietypowego: zmianę rachunku, listę uczestników albo przelew poza procedurą. Czasem używa podrobionego głosu.
Jak to zrobić krok po kroku: organizacja pisze, że zmieniła rachunek do wypłaty dotacji, nowy numer w załączniku
Nie zmieniaj numeru w dokumentach i nie odpisuj z prośbą o potwierdzenie.
Zadzwoń na numer z umowy lub ze starych dokumentów i zapytaj wprost.
Poproś o pismo z podpisem osoby z umowy.
Poproś o akceptację drugiej osoby i zapisz, kto i kiedy potwierdził.
Dopiero potem zmień dane do przelewu.
Sytuacja
Co robisz
Dlaczego
Mail „od prezesa organizacji” z nowym rachunkiem, zakaz dzwonienia
dzwonisz do prezesa na numer z umowy
zakaz dzwonienia to sygnał oszustwa
„Dyrektor” z prywatnego adresu prosi o listę uczestników
dzwonisz do dyrektora na znany numer
dane nie idą na prywatne adresy
Pilny przelew poza procedurą
odmawiasz i zgłaszasz kierownikowi
jeden fałszywy przelew to pieniądze uczestników
EHasła, kody i wspólne konta
Dobre hasło to kilka losowych słów, na przykład „kubek-zegar-las-niebo”. Każdy system ma inne hasło. Logowanie dwuetapowe to drugi zamek: kod z SMS-a lub aplikacji. Kod wpisujesz tylko wtedy, gdy sam się logujesz.
Jak to zrobić krok po kroku: telefon od „informatyka”, który prosi o kod z SMS-a lub hasło
Nie podawaj kodu ani hasła, nawet części.
Zakończ rozmowę zdaniem: „Hasło jest osobiste. Zadzwonię do pomocy IT.”
Zadzwoń do pomocy IT na numer z karty: informatyk lub pomoc techniczna jednostki.
Zgłoś rozmowę do bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów.
Zasada
Hasła i kodu z SMS-a nie podajesz nikomu, także informatykowi i przełożonemu. Dlaczego: kto zna Twoje hasło, działa w systemie jako Ty.
Jak to zrobić krok po kroku: trzy osoby korzystają z jednego konta w aplikacji do konkursów
Nie zgadzaj się na „tak jest wygodniej”.
Zgłoś to osobie odpowiedzialnej za aplikację.
Poproś o osobne konta dla każdej osoby.
FZałączniki, linki, kody QR i pendrive
Złośliwy program wchodzi przez plik, link, kod QR lub nośnik. Kod QR to ukryty link, bo przed zeskanowaniem nie widzisz adresu. W projektach dostajesz oferty, ankiety i skany od wielu osób.
Robisz
adres strony wpisujesz sam — oszust nie może Cię przekierować
nadawcę nietypowego pliku sprawdzasz telefonicznie — oszust podszywa się pod znaną organizację
obcy pendrive z wydarzenia oddajesz pomocy IT — może zawierać szkodnika
Nie robisz
nie otwierasz „oferta.pdf.exe” ani innych plików .zip, .exe, .js — to program udający dokument
nie skanujesz kodów QR z przypadkowych kartek i plakatów — kod ukrywa adres
nie wkładasz obcego pendrive’a do sprzętu służbowego — samo podłączenie może uruchomić program
GBlokada danych (ransomware)
Sytuacja
Co robisz od razu
Komu i kiedy
Komunikat o zaszyfrowanych plikach i żądanie okupu
odłączasz kabel lub Wi-Fi; komputer zostaje włączony
informatyk lub pomoc techniczna jednostki od razu
Pliki mają dziwne nazwy i nie da się ich otworzyć
to samo; nie próbujesz ich „naprawić”
informatyk lub pomoc techniczna jednostki
Kliknąłeś link i wpisałeś hasło
odłączasz sieć, nie usuwasz maila
bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów · niezwłocznie, najpóźniej w ciągu 1 godziny
Dlaczego nie płacisz okupu? Płatność nie daje gwarancji odzyskania plików. Dlaczego nie wyłączasz komputera? Włączony komputer zachowuje ślady dla informatyka, a odcięcie sieci chroni dane innych osób.
HTelefon służbowy, komunikatory i zdjęcia
Robisz
z uczestnikami i partnerami rozmawiasz z telefonu służbowego — jednostka widzi, co się dzieje z danymi
zdjęcia dokumentów przenosisz do systemu i usuwasz z telefonu najpóźniej następnego dnia roboczego — kopie nie zostają w urządzeniu
ustawiasz blokadę ekranu z kodem — zgubiony telefon nie otwiera się obcemu
Nie robisz
nie wysyłasz list uczestników prywatnymi komunikatorami — jednostka nie ma nad nimi kontroli
nie robisz zdjęć listy prywatnym telefonem — zdjęcie może trafić do prywatnej chmury
nie podajesz uczestnikom prywatnego numeru — rozmowy znikają z kontroli jednostki
Jak to zrobić krok po kroku: partner proponuje grupę na komunikatorze do wymiany list uczestników
Odpowiedz: „Wymieniamy dane kanałem uzgodnionym w jednostce.”
Zaproponuj zaszyfrowany plik i hasło osobnym kanałem.
Zapisz ustalenia w mailu służbowym.
ISztuczna inteligencja i podrobiony głos
Wszystko, co wkleisz do publicznego czatu AI, trafia do zewnętrznej firmy. Przestępcy używają też AI do podrabiania głosu i obrazu.
Robisz
pytasz AI o ogólne zasady, bez danych ludzi — publiczne narzędzia mogą zapisać wpisany tekst
przy prośbie o przelew głosem prezesa kończysz rozmowę i dzwonisz na znany numer — głos da się dziś podrobić
Nie robisz
nie wklejasz list uczestników, ofert ani opisów sytuacji osób — raz wklejonego tekstu nie wycofasz z cudzego serwera
nie uznajesz usunięcia nazwiska za wystarczające — szczegóły też wskazują człowieka
Jak to zrobić krok po kroku: dzwoni „prezes organizacji” głosem, który znasz, i prosi o pilny przelew
Nie wykonuj przelewu i nie proś o potwierdzenie na komunikatorze.
Zakończ rozmowę spokojnie: „Oddzwonię.”
Zadzwoń do prezesa na numer z umowy.
Zgłoś próbę do bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów.
JPraca poza biurem: kontrola, wydarzenie, pociąg
Robisz
korzystasz z internetu w telefonie lub laptopie służbowym — publiczne Wi-Fi bywa podsłuchiwane
blokujesz sprzęt, gdy odkładasz go choćby na chwilę — chwila wystarczy, by ktoś zajrzał
ekran trzymasz tak, by nikt obcy go nie widział — w pociągu każdy patrzy
Nie robisz
nie czytasz dokumentów organizacji w pociągu ani w autobusie — pasażer zobaczy ekran
nie zostawiasz laptopa ani teczki w samochodzie — auto nie jest sejfem
nie łączysz sprzętu służbowego z darmowym Wi-Fi w kawiarni — obcy może przechwycić dane
Krok 3 · Ćwicz
Sprawdź, czy już wiesz
Ćwiczenie 1. Co robisz z każdą prośbą?Przy każdej pozycji wybierz jedną odpowiedź.
Po kliknięciu linku wpisałeś hasło na stronie, która zniknęła.
Organizacja pisze, że zmieniła rachunek do wypłaty dotacji.
Reklama kursu językowego, bez linków do logowania.
„Prezes” prosi o pilny przelew, nie dzwoń.
Ćwiczenie 2. Ułóż kroki, gdy organizacja zmienia numer rachunku.Klikaj kolejno.
Dzwonię na numer z umowy
Dopiero wtedy zmieniam dane do przelewu
Proszę o pismo z podpisem osoby z umowy
Nie zmieniam numeru w dokumentach
Proszę o akceptację drugiej osoby i zapisuję, kto potwierdził
Ćwiczenie 3. Dzwoni „informatyk” i prosi o Twoje hasło „do naprawy konta”. Napisz, co mówisz i co robisz potem.
Nie podaję hasła, bo jest osobiste. Kończę rozmowę, dzwonię do pomocy IT na numer z karty i zgłaszam próbę. — Prawdziwy informatyk nie prosi o hasło.
Ćwiczenie 4. Na plakacie wydarzenia jest kod QR „Zapis online”, naklejony na stary plakat. Co robisz?
Nie skanuję. Adres strony wpisuję sam.
Skanuję, bo to oficjalny plakat.
Robię zdjęcie kodu i skanuję w domu.
Ćwiczenie 5. Uzupełnij zasady.Wpisz jedno słowo lub krótką frazę w każdą lukę.
Link w mailu sprawdzam, najeżdżając na niego …. Obcy pendrive oddaję …. Listy uczestników nie wklejam do publicznych czatów ….
