
Specjalista nie jest celem ataku z powodu ważności, tylko z powodu tego, co ma w gabinecie. Orzeczenia i opinie mają wartość dla oszusta, dla strony w sporze i dla ciekawskiego. Atak zaczyna się zwykle od wiadomości albo telefonu.
Atakujący chcą pieniędzy, danych i dostępu do systemu. W gabinecie specjalisty dochodzi czwarty cel: informacje o dziecku i rodzinie, które można wykorzystać w sporze o opiekę. Rysunek 4 pokazuje zwykłą drogę ataku.
| Sztuczka | Jak wygląda w gabinecie | Twoja pierwsza reakcja |
|---|---|---|
| E-mail „z sądu” lub „od kuratora” | link do przesłania dokumentacji dziecka, termin 48 godzin | Nie klikasz. Wystąpienie ma przyjść pismem do sekretariatu. |
| Telefon „z ośrodka pomocy” | prośba o krótką informację, „pismo przyjdzie za tydzień” | Mówisz zdanie o piśmie do dyrektora. |
| Prośba „z poradni” lub „ze szkoły” o skan opinii | brak wniosku rodzica, powołanie na dobro dziecka | Dokument wydaje się wnioskodawcy. |
| SMS z kodem „serwisu dziennika” | prośba o podanie kodu do konta z zakładką pomocy | Kod zostaje u ciebie. Zgłaszasz próbę. |
| Fałszywa „aktualizacja” modułu pomocy | link do logowania i groźba blokady | Wchodzisz do systemu z własnej zakładki. |
| Czat AI „napisze za ciebie opinię” | zachęta do wklejenia notatek i wyników | Dane dziecka nie trafiają do czatu. |
Prośbę o dane, kod albo dokument sprawdzasz drugim kanałem. Dlaczego: oszust kontroluje wiadomość, ale nie kontroluje numeru, który ty znasz.
Co to znaczy. Drugi kanał to niezależny sposób potwierdzenia prośby. Dzwonisz do nadawcy na numer z akt, z wykazu albo z oficjalnej strony instytucji. Nigdy z wiadomości ani z wyświetlacza telefonu.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Prośba e-mailem | 1. Nie klikasz i nie odpisujesz. 2. Dzwonisz do instytucji na numer z oficjalnej strony. 3. Odpowiedź przygotowujesz dopiero po potwierdzeniu, że pismo jest prawdziwe, i tylko przez dyrektora. | Numer z wiadomości prowadzi do oszusta. |
| Prośba telefoniczna | 1. Mówisz: „Proszę o wystąpienie na piśmie do dyrektora”. 2. Nic nie potwierdzasz, także tego, że dziecko jest w placówce. 3. Zapisujesz godzinę i numer, z którego dzwoniono. | Numer na wyświetlaczu można podrobić. |
| Prośba osobista („jestem z sądu”) | 1. Prosisz o legitymację i o pismo. 2. Informujesz dyrektora. Rozmowę o dziecku odkładasz. | Legitymacja nie daje prawa do rozmowy o dziecku bez pisma. |
| SMS lub komunikator | 1. Nie klikasz linku. 2. Dzwonisz do nadawcy na znany numer. | Wiadomość z „nowego numeru” wymaga potwierdzenia. |
Wiadomość z rysunku 5 nie zawiera niczego, co filtr poczty uznałby za groźne. To czysty tekst z podpisem. Dlatego żaden program jej nie zatrzyma. Jedyną obroną jest nawyk potwierdzania pisma tą drogą, którą wystąpienie dociera do placówki naprawdę.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| E-mail z prośbą o dokumentację lub opinię | 1. Nie odpowiadaj i nie otwieraj załączników. 2. Przekaż wiadomość do sekretariatu i dyrektora. Prawdziwe wystąpienie przychodzi pismem, e-Doręczeniem lub przez ePUAP. 3. Zgłoś wiadomość: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. | Odpowiedź w tym samym e-mailu da oszust i potwierdzi, że adres działa. |
| Ta sama prośba przez telefon | 1. Powiedz: „Proszę o wystąpienie na piśmie do dyrektora”. 2. Zapisz godzinę i numer. | Prawdziwy kurator lub sąd zna tryb pisemny i go nie kwestionuje. |
| Ta sama prośba od rodzica „w imieniu sądu” | 1. Poproś o pismo. 2. Przekaż sprawę dyrektorowi. | Rodzic nie jest pośrednikiem sądu w sprawie, w której jest stroną. |
„Informacji o dziecku udziela placówka na piśmie. Proszę o wystąpienie do dyrektora, przygotuję część merytoryczną.”
Odpowiedź już wyszła albo dokumentacja już poszła? Informujesz od razu dyrektora i zgłaszasz zdarzenie pod numer bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. Opisujesz, co wysłano i do kogo (moduł 6).
Druga postać tej samej sztuczki to „pismo” w załączniku z adresu, którego nie znasz, albo „komunikat o aktualizacji modułu pomocy w dzienniku”. Link prowadzi na stronę, która wygląda jak prawdziwa, ale zapisuje twoje hasło, a załącznik może zawierać program szyfrujący pliki.
| Sygnał | Jak wygląda | Co robisz |
|---|---|---|
| Adres nadawcy bez nazwy instytucji lub z literówką | sad-rejonowy@poczta-przyklad.example | Patrzysz na część po znaku „@”. Nie klikasz. |
| Pismo w e-mailu zamiast pisma urzędowego | PDF z „wezwaniem” bez znaku sprawy | Nie otwierasz. Pytasz sekretariat, czy takie pismo wpłynęło. |
| Link do logowania w module pomocy | „Zaloguj się, bo konto wygaśnie” | Wchodzisz do systemu z własnej zakładki. |
| Termin „do jutra” i groźba | „Brak odpowiedzi to utrudnianie postępowania” | Nie reagujesz na nacisk. Zgłaszasz wiadomość. |
| Załącznik .zip lub plik z makrem | „Wzór oświadczenia w załączniku” | Nie otwierasz. Wiadomość zostaje jako ślad. |
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Pismo w e-mailu z nieznanego adresu | 1. Nie otwieraj załącznika. 2. Przekaż wiadomość do sekretariatu. 3. Sekretariat sprawdza telefonicznie na numer z oficjalnej strony instytucji. | Prawdziwe wystąpienie jest rejestrowane w sekretariacie. |
| Komunikat o aktualizacji konta | 1. Nie klikaj w link. 2. Otwórz system z własnej zakładki i sprawdź, czy tam jest komunikat. 3. Jeśli nie ma, zgłoś: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. | Hasło wpisane na fałszywej stronie jest stracone. |
Telefon bywa groźniejszy niż e-mail, bo rozmówca ma głos, ton i presję czasu. Zwykle słyszysz: „to tylko krótka informacja”, „sprawa jest pilna”, „pismo i tak przyjdzie za tydzień”. Informacja udzielona ustnie nie zostawia śladu, a później pojawia się w aktach sprawy, bez wiedzy, na jakiej podstawie ją przekazano.
| Argument rozmówcy | Co za nim stoi | Twoja odpowiedź |
|---|---|---|
| „To tylko krótka informacja.” | Krótka informacja o dziecku jest informacją o dziecku. | „Proszę o wystąpienie na piśmie do dyrektora.” |
| „Pismo przyjdzie za tydzień, ale potrzebuję już dziś.” | Presja czasu, żeby pominąć tryb pisemny. | „Jeśli sprawa jest pilna, dyrektor odpowie na piśmie szybciej.” |
| „Dziecko może być w niebezpieczeństwie.” | Najsilniejszy argument, używany także przez oszustów. | Zagrożenie życia zgłasza się pod 112. Dla informacji o dziecku dalej obowiązuje pismo. |
| „Pani kolega z poradni już mi to powiedział.” | Wywieranie presji przez podanie rzekomego precedensu. | „Nie mam o tym wiedzy. Proszę o pismo.” |
Na telefon z instytucji odpowiadasz jednym zdaniem o piśmie do dyrektora, niczego nie potwierdzając. Dlaczego: tylko pismo ma podstawę i zostawia ślad, a telefon nie pozwala sprawdzić, kto dzwoni.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Telefon do gabinetu | 1. Powiedz: „Informacji o dziecku udziela placówka na piśmie. Proszę o wniosek do dyrektora”. 2. Nie potwierdzaj, że dziecko jest uczniem ani że jest objęte pomocą. 3. Zapisz godzinę, numer i nazwę instytucji, którą podał rozmówca. 4. Powiadom dyrektora. | Dyrektor odpowiada za odpowiedź placówki wobec instytucji. |
| Telefon na komórkę służbową | 1. To samo zdanie. Nie przechodź na inny temat. 2. Jeśli rozmówca nalega, zakończ rozmowę uprzejmie. | Nalegania są sygnałem same w sobie. |
| Pytanie osoby trzeciej (dziadkowie, nowy partner, opiekun faktyczny) | 1. Wskaż rodzica jako osobę uprawnioną. 2. Zaproponuj przekazanie wiadomości rodzicowi. | Prawo do informacji ma rodzic, a nie osoba, która często opiekuje się dzieckiem. |
Nie każde zagrożenie przychodzi z zewnątrz. Najczęstszy wyciek z gabinetu to opinia wysłana nie do tej osoby: program pocztowy podpowiada adres po dwóch literach i wybierasz nauczyciela o podobnym nazwisku. Skutek jest ten sam, co przy ataku, a nawet gorszy, bo wiadomość trafiła do człowieka, który zna dziecko.
| Błąd | Jak powstaje | Zabezpieczenie |
|---|---|---|
| Zły adresat z podpowiedzi | program uzupełnia adres po dwóch literach | Wyłączasz podpowiedzi adresatów. Przed wysyłką czytasz cały adres. |
| Zły załącznik | pliki o podobnych nazwach (opinia, opinia2) | Otwierasz załącznik przed wysyłką. Nazwa pliku nie zawiera nazwiska dziecka. |
| Wiadomość do wielu osób w polu „Do” | wszyscy widzą adresy i temat | Do zespołu nie wysyłasz opinii. Przekazujesz kartę zaleceń. |
| Adres podany ustnie przy okienku | rodzic dyktuje adres „po drodze” | Wysyłasz tylko na adres z dokumentacji sprawy. Zmianę adresu odnotowujesz, zanim wyślesz. |
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Wysyłka dokumentu pocztą elektroniczną (gdy placówka na to pozwala) | 1. Sprawdź adresata w dokumentacji sprawy. 2. Zabezpiecz załącznik hasłem. 3. Hasło przekaż innym kanałem niż wiadomość (np. telefonem). | Hasło w tej samej wiadomości nie chroni niczego. |
| Wysyłka papierowa | 1. Przygotuj dokument do wysłania za potwierdzeniem odbioru. 2. Sprawdź adres z dokumentacji, nie z pamięci. | Papier jest zwykle bezpieczniejszy niż e-mail, gdy trzeba doręczyć dokument o zdrowiu. |
Adres bierzesz z dokumentacji sprawy, a przed wysłaniem czytasz go w całości. Dlaczego: zła litera w adresie oznacza, że opinia dziecka trafia do obcego człowieka i nie wraca.
Nie usuwasz wiadomości. Nie prosisz odbiorcy prywatnie o „zapomnienie sprawy”. Zgłaszasz od razu pod numer bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. Prośbę o trwałe usunięcie i potwierdzenie kieruje dyrektor.
Najłatwiej zepsuć bezpieczeństwo własnym telefonem. Rodzic pisze „tylko w pilnej sprawie”, więc odpowiadasz na komunikatorze. Wiadomość z nazwiskiem dziecka i informacją o terapii to udostępnienie danych podmiotowi, z którym placówka nie ma żadnej umowy.
| Kanał do stosowania | Kanał do wyłączenia | Dlaczego |
|---|---|---|
| dziennik elektroniczny placówki | prywatny komunikator | Placówka nie ma umowy z dostawcą komunikatora i nie kontroluje treści. |
| poczta służbowa placówki | prywatna skrzynka pocztowa | Wiadomość zostaje na koncie, którego nie obejmuje żaden nadzór. |
| telefon służbowy gabinetu | SMS z prywatnego telefonu | Numer, treść i kopia zapasowa są poza kontrolą placówki. |
| platforma wideo wskazana przez placówkę | platforma wideo z prywatnego konta | Placówka nie widzi, kto ma dostęp do nagrań i zapisów. |
| dokument papierowy za potwierdzeniem odbioru | grupa rodziców na czacie | Grupa zawiera kilkadziesiąt osób, które widzą nazwisko dziecka. |
Kryterium wyboru kanału nie jest wygoda ani popularność, tylko to, czy placówka ma z jego dostawcą umowę i kontrolę nad treścią. Dlaczego: tylko wtedy placówka może ustalić zakres zdarzenia i usunąć dane.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Rodzic pisze na prywatny komunikator | 1. Nie odpowiadaj treścią. 2. Napisz: „Proszę o kontakt przez dziennik albo telefon gabinetu”. 3. Zapisz fakt kontaktu w dokumentacji. | Odpowiedź treściowa przenosi rozmowę o dziecku do kanału bez umowy. |
| Rodzic dzwoni na prywatny numer | 1. Nie podawaj informacji. 2. Poproś o kontakt w godzinach pracy gabinetu. | Numer prywatny nie ma śladu w dokumentacji. |
| Grupa rodziców prosi o informację o dziecku na czacie | 1. Nie wypowiadaj się w grupie. 2. Napisz do rodzica osobiście przez dziennik. | Wiadomość w grupie widzi każdy jej członek. |
Fotografowanie arkuszy badań, protokołów i notatek prywatnym telefonem wydaje się niewinne: „żeby dokończyć opis w domu”. Zdjęcie trafia jednak do galerii i do kopii zapasowej w chmurze operatora. To kopia poza kontrolą placówki z nazwiskiem dziecka i wynikiem badania. Kopia jest zdarzeniem do zgłoszenia, nawet jeśli nikt jej nie widział.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Chcesz dokończyć opis wieczorem | 1. Zostań w placówce albo skorzystaj z dostępu do systemu placówki przez wskazane połączenie. 2. Nie zapisuj plików lokalnie i nie wysyłaj ich na prywatną pocztę. | Zakaz bez alternatywy jest nieskuteczny. Kanał wskazuje placówka. |
| Zdjęcie już powstało | 1. Nie usuwaj samodzielnie, zanim zgłosisz. 2. Zgłoś pod numer bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów i opisz zakres (czyje dane, ile arkuszy). 3. Wskazówkę, co usunąć i skąd (także z kopii w chmurze), da informatyk lub pomoc techniczna jednostki. | Bez zgłoszenia placówka nie wie, że kopia istnieje. |
Dokumentacji pomocy nie fotografujesz prywatnym telefonem i nie wynosisz z placówki poza wskazanym kanałem. Dlaczego: kopia poza kontrolą placówki nie da się cofnąć ani rozliczyć.
Praca zdalna nad opisami i wielospecjalistycznymi ocenami bywa realną potrzebą. Rozwiązaniem nie jest zakaz, tylko kanał. Prywatny dysk w chmurze, prywatna poczta i laptop domowy to miejsca, w których dokumentacja o zdrowiu dziecka zostaje na lata.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Praca nad opisem w domu | 1. Użyj komputera placówki albo komputera prywatnego tylko przez wskazane połączenie. 2. Nie zapisuj plików lokalnie, nie wysyłaj ich na prywatną pocztę. 3. Zablokuj ekran, gdy ktoś wchodzi do pokoju. | Domownik przy ekranie to nieupoważniony czytelnik. |
| Dokumentacja papierowa „do dokończenia w domu” | 1. Nie zabieraj. Dokończ w placówce. 2. Jeśli dyrektor wyraził zgodę, odnotuj wyniesienie i zwróć następnego dnia. | Teczka zgubiona w autobusie to naruszenie danych szczególnych. |
Ustala je dyrektor w dokumencie polityka bezpieczeństwa informacji. Gdy ich nie ma, pracujesz w placówce.
Czat AI kusi zwłaszcza specjalistę: opinie i oceny są długie, a czas krótki. Wszystko, co wkleisz, trafia do zewnętrznego dostawcy, z którym placówka nie ma umowy powierzenia. Odpowiedź czatu może też zawierać błędy, więc to ty odpowiadasz za treść opinii, a nie program.
| Co chcesz wkleić do czatu AI | Czy wolno | Dlaczego |
|---|---|---|
| pytanie ogólne o metodę pracy (bez opisu dziecka) | tak | Nie zawiera danych osobowych. |
| własny szablon opinii z pustymi polami | tak | Szablon nie wskazuje dziecka. |
| fragment notatki z terapii bez nazwiska | nie | Opis przypadku sam może wskazać dziecko, zwłaszcza w małej szkole. |
| opis sytuacji z inicjałami i klasą | nie | Inicjały i klasa wystarczą, żeby rozpoznać dziecko. |
| wyniki badania lub fragment opinii poradni | nie | To dane o zdrowiu, które nie mogą opuścić placówki. |
| prośba „napisz opinię na podstawie tych notatek” | nie | Notatki trafiają do zewnętrznego dostawcy. |
Danych o dziecku, nawet bez nazwiska, nie wklejasz do czatu AI. Dlaczego: dane szczególne opuszczają placówkę i nie da się ich odzyskać.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Potrzebujesz pomocy w napisaniu opinii | 1. Napisz opinię samodzielnie, korzystając z szablonu placówki. 2. Pytania o metodę lub styl zadaj bez danych dziecka. 3. Jeśli placówka wskazała narzędzie AI w polityka bezpieczeństwa informacji, stosuj je wyłącznie według jej zasad. | Zgoda na narzędzie wskazane przez placówkę dotyczy tego narzędzia. |
| Notatka już trafiła do czatu | 1. Zgłoś od razu pod numer bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. 2. Opisz, co wklejono (ile danych, czyich). | Kopia u dostawcy to zdarzenie, które placówka musi ocenić. |
Teleporada wymaga trzech rzeczy naraz: kanału wskazanego przez placówkę, pomieszczenia, w którym nikt inny nie słyszy rozmowy, oraz urządzenia z blokadą ekranu. Nagrywanie spotkania wymaga odrębnej podstawy i zwykle nie jest potrzebne.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Początek teleporady | 1. Zapytaj: „Czy ktoś jeszcze jest w pomieszczeniu?”. 2. Powiedz: „U mnie nikogo nie ma i rozmowy nie nagrywam”. 3. Poproś o tę samą informację o nagrywaniu od rozmówcy. | To zdejmuje najczęstszy problem: obecność osób, o których druga strona nie wie. |
| Udostępnianie ekranu | 1. Udostępniaj konkretne okno, a nie cały ekran. 2. Przed udostępnieniem zamknij inne dokumenty i powiadomienia. | W całym ekranie widać kalendarz i inne sprawy. |
| Prośba rodzica o nagranie rozmowy | 1. Nie nagrywaj i nie wyrażaj zgody samodzielnie. 2. Skieruj prośbę do dyrektora. | Nagranie obejmuje także ciebie i ujawnia treść narzędzia. |
Twoje konto w dzienniku i w module pomocy to jedno z nielicznych kont w placówce z dostępem do danych o zdrowiu uczniów. Kod z SMS-a jest hasłem jednorazowym do tego konta i nie należy do nikogo poza tobą. Okup (program szyfrujący pliki) grozi także dokumentacji papierowej, bo skany i spisy treści są w komputerze.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Ktoś prosi o kod z SMS-a | 1. Powiedz: „Kodów nie podaję nikomu”. 2. Zakończ rozmowę. 3. Zgłoś próbę: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. | Prawdziwy serwis nie prosi o kod. |
| Na ekranie komunikat o okupie | 1. Odłącz kabel sieciowy lub Wi-Fi. 2. Nie wyłączaj komputera i nie klikaj w komunikat. 3. Zgłoś: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów oraz informatyk lub pomoc techniczna jednostki. | Włączony komputer zachowuje ślady, które potrzebne są do odtworzenia zakresu. |