
Oszust nie musi włamywać się do systemu. Wystarczy, że ty klikniesz w link albo wykonasz „pilne polecenie kierownika”. Przez kancelarię przechodzi najwięcej poczty, więc atakujący zaczynają tutaj.
Atakujący chcą trzech rzeczy: pieniędzy, danych i dostępu do systemu. Większość ataków zaczyna się od wiadomości albo telefonu. Rysunek 3 pokazuje, jak wygląda zwykła droga ataku. Zawsze ma te same kroki: kontakt, nacisk, prośba i skutek.
| Sztuczka | Jak wygląda w kancelarii | Twoja pierwsza reakcja |
|---|---|---|
| Fałszywy e-mail | pismo „od sądu” z linkiem lub plikiem .zip | Nie otwierasz. Zgłaszasz. |
| Telefon „z kancelarii” lub „z banku” | prośba o adres, kod lub zdalny dostęp | Kończysz rozmowę. Oddzwaniasz na numer, który znasz. |
| SMS „kurier” | dopłata 1,50 zł z linkiem | Nie klikasz. Zgłaszasz. |
| Podszycie pod kierownika | prośba o pilny przelew i milczenie | Telefon do kierownika na znany numer. |
| Pismo z kodem QR | naklejony kod i groźba kary | Nie skanujesz. Oddajesz przełożonemu. |
| Pendrive od interesanta | nośnik „z dokumentami do sprawy” | Nie wkładasz. Wskazujesz papier lub skrzynkę. |
Sprawdzasz drugim kanałem. Gdy wiadomość prosi o kliknięcie, dane lub pieniądze, dzwonisz do nadawcy na numer, który znasz. Dlaczego: oszust kontroluje wiadomość, ale nie kontroluje numeru, który ty znasz.
Co to znaczy. Drugi kanał to niezależny sposób potwierdzenia prośby. Rysunek 4 pokazuje cztery kroki. Numer bierzesz z akt, z wykazu albo ze strony urzędu, nigdy z wiadomości.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Prośba e-mailem | 1. Nie klikasz i nie odpisujesz. 2. Dzwonisz do nadawcy na numer z akt lub wykazu. 3. Prośbę wykonujesz dopiero po rozmowie. | Numer z wiadomości prowadzi do oszusta. |
| Prośba telefoniczna | 1. Mówisz: „Oddzwonię”. 2. Znajdujesz numer instytucji w aktach lub na jej stronie. 3. Oddzwaniasz sam. | Numer na wyświetlaczu można podrobić. |
| SMS lub komunikator | 1. Nie klikasz linku. 2. Dzwonisz do nadawcy na znany numer. | Wiadomość z „nowego numeru” kierownika wymaga potwierdzenia. |
| Osoba „z polecenia” przy okienku | 1. Prosisz o poczekanie. 2. Dzwonisz do osoby, która rzekomo wydała polecenie. | Kartka z podpisem niczego nie dowodzi. |
Takie oszustwo nazywa się phishingiem, od angielskiego „łowienia”. Przy SMS-ach to smishing, przy telefonach vishing. Oszustwo „na kierownika” to phishing wymierzony w sekretariat.
Jak to wygląda. Wiadomość udaje sąd, urząd, kancelarię lub dostawcę. Często zawiera „pismo” do otwarcia lub link do „odbioru pisma”. Zobacz rysunek 5.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Skrzynka kancelarii | 1. Nie otwierasz załącznika i nie klikasz linku. 2. Zgłaszasz wiadomość pod numer: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. 3. Wiadomość zostawiasz w skrzynce jako ślad. | Nie przekazujesz wiadomości dalej „do oceny”. Zgłoszenie wystarcza. |
| Skrzynka kierownika | 1. Nie otwierasz wiadomości, które wyglądają na „poufne” od obcego adresu. 2. Dzwonisz do kierownika i opisujesz wiadomość. | Poufny ton i prośba o milczenie to sygnał oszustwa. |
| Powiadomienie „z ePUAP” lub „z e-Doręczeń” | 1. Nie klikasz linku z wiadomości. 2. Wpisujesz adres systemu sam lub wchodzisz z zakładki. 3. Jeśli pismo jest w systemie, widzisz je po zalogowaniu. | Prawdziwe pismo czeka w systemie, a nie w linku z e-maila. |
„Zgłaszam wiadomość od nadawcy, którego nie znam. W środku jest link i plik .zip. Niczego nie otwierałem.”
Dzwonisz pod numer: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. Zgłoszenie zbędne nie boli, zgłoszenie spóźnione boli.
Pośpiech to narzędzie oszusta. Im bardziej wiadomość cię pogania, tym wolniej ją czytaj.
Jak to wygląda. Dzwoni „kancelaria prawna”, „bank”, „sąd” albo „kurier”. Rozmówca mówi pewnie i pogania. Zobacz rysunek 6.
Po czym poznasz. Rozmówca prosi o adres, status pisma, kod z SMS-a albo pilny przelew. Pogania i nie pozwala się rozłączyć. Każe nikomu nie mówić o rozmowie. Numer na wyświetlaczu wygląda wiarygodnie, ale da się go podrobić.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Telefon: kancelaria, centrala | 1. Mówisz: „Oddzwonię” albo „Proszę o pismo”. 2. Numer instytucji bierzesz z akt lub z jej strony. 3. Próbę wyłudzenia zgłaszasz, nawet jeśli niczego nie podałeś. | Nie podajesz adresów ani statusu pism niesprawdzonej osobie. |
| SMS na telefon służbowy | 1. Nie klikasz linku i nie odpowiadasz. 2. Zgłaszasz SMS pod numer: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. | Odpowiedź „STOP” potwierdza oszustowi, że numer działa. |
| Komunikator lub wiadomość głosowa | 1. Nie otwierasz załączników. 2. Dzwonisz do nadawcy na znany numer. | Nowy numer znajomego lub kierownika wymaga potwierdzenia. |
„Oddzwonię do państwa na numer z naszych akt.”
Gdy rozmówca naciska, kończysz rozmowę i zgłaszasz pod numer: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów.
Jak to wygląda. Wiadomość przychodzi „od kierownika” z adresu podobnego do służbowego. Prosi o pilny przelew, przesłanie skanów albo zmianę numeru konta. Zobacz rysunek 7.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| E-mail od „kierownika” | 1. Nie wykonujesz prośby. 2. Dzwonisz do kierownika na znany numer. 3. Wiadomość zostawiasz jako ślad i zgłaszasz. | Adres „prawie jak służbowy” nie jest służbowym. |
| Telefon głosem kierownika | 1. Mówisz: „Oddzwonię”. 2. Dzwonisz do kierownika na numer z wykazu. | Głos można dziś podrobić (zobacz 2.9). |
| Wiadomość od „dostawcy”: zmiana numeru konta | 1. Nie zmieniasz numeru w systemie. 2. Dzwonisz do dostawcy na numer z umowy. 3. Zmianę potwierdzasz pisemnie. | Zmiana konta bez potwierdzenia to najczęstsze oszustwo wobec jednostek. |
„Dzwonię, żeby potwierdzić polecenie przelewu, które przyszło e-mailem. Czy to Pan je wysłał?”
Pieniądze wysłane oszustowi rzadko wracają, więc nie przelewasz nic na podstawie samego e-maila. Gdy przelew już wyszedł, informujesz kierownika, księgowość i bank.
W małej jednostce jedna osoba często przyjmuje faktury i wysyła przelewy. Wtedy przelew powyżej kwoty ustalonej w jednostce potwierdza kierownik osobiście, w rozmowie, nie e-mailem.
Jak to wygląda. Faktura z końcówką .pdf.exe, pismo z naklejonym kodem QR albo „link do odbioru pisma”. Kod QR to ukryty adres: nie widać, dokąd prowadzi. Pismo z kodem pokazuje rysunek 8 w symulacji 4.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Pismo papierowe z kodem QR | 1. Nie skanujesz kodu. 2. Oddajesz pismo przełożonemu i mówisz, skąd je masz. | Naklejka na piśmie urzędowym jest zawsze podejrzana. |
| Faktura w e-mailu | 1. Sprawdzasz, czy plik jest PDF-em, a nie programem. 2. Dzwonisz do dostawcy na znany numer, jeśli konto lub kwota się zmieniły. | Podwójne rozszerzenie ukrywa program pod nazwą dokumentu. |
| Link do „odbioru pisma” | 1. Nie klikasz. 2. Wpisujesz adres systemu sam. | Prawdziwe pismo jest w systemie, nie w linku. |
Hasło i kod z SMS-a są tylko twoje. Dlaczego: kto zna twoje hasło, działa w systemie jako ty i widzi każdy rejestr, do którego masz dostęp.
Co to znaczy. Dobre hasło to trzy lub cztery przypadkowe słowa, na przykład „kubek-zegar-las-niebo”. Do każdego systemu masz inne hasło. Logowanie dwuetapowe to drugi zamek: kod z SMS-a lub z aplikacji. Wpisujesz go tylko wtedy, gdy sam się logujesz.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Prośba o hasło: telefon lub e-mail | 1. Nie podajesz hasła nikomu, także informatykowi i kierownikowi. 2. Zgłaszasz próbę pod numer: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów. | Pomoc informatyczna nigdy nie prosi o hasło. |
| Prośba o kod z SMS-a | 1. Kończysz rozmowę. 2. Zgłaszasz próbę. | Kod otwiera konto temu, kto go zna. |
| Zapisanie hasła | 1. Zapisz hasło w menedżerze haseł jednostki lub zapamiętaj. 2. Nie zapisuj hasła na kartce przy monitorze. | Kartka na monitorze widoczna jest z lady. |
| Dostęp dla zastępcy | 1. Zgłaszasz do pomocy informatycznej, że zastępca potrzebuje dostępu. 2. Dostęp dostaje na własne konto. | Wspólne hasło oznacza brak śladu, kto co zrobił. |
Gdy podejrzewasz, że hasło jest znane komuś obcemu, zmieniasz je i zgłaszasz pod numer: bezpośredni przełożony albo osoba wskazana w procedurze zgłaszania incydentów.
Jak to wygląda. Archiwum .zip od nieznanego nadawcy. Pendrive „z dokumentami do sprawy” od interesanta albo znaleziony pod ladą. Płyta CD przyniesiona „do wgrania”.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Interesant z nośnikiem przy okienku | 1. Mówisz: „Nośników nie przyjmujemy”. 2. Wskazujesz papier lub skrzynkę podawczą. 3. Oddajesz nośnik interesantowi. | Nie wkładasz nośnika „na chwilę”, nawet do starego komputera. |
| Załącznik od nieznanego nadawcy w skrzynce podawczej | 1. Nie otwierasz archiwów. 2. Zgłaszasz plik pomocy informatycznej: informatyk lub pomoc techniczna jednostki. 3. Wpływ rejestrujesz według instrukcji. | Skrzynka podawcza przyjmuje także fałszywe pliki. |
| Znaleziony pendrive | 1. Nie wkładasz do komputera. 2. Oddajesz pomocy informatycznej i zgłaszasz, gdzie leżał. | Oszuści celowo „gubią” nośniki w budynkach. |
Skaner wysyła tylko na stałe adresy w jednostce. Dlaczego: skan na złym adresie to wyciek danych, a poprawić go później się nie da.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Skaner | 1. Ustawiony jest na stałe adresy w jednostce. 2. Po skanowaniu sprawdzasz, dokąd poszedł skan. | Skaner ustawiony na „dowolny adres” umożliwia pomyłkę. |
| Telefon służbowy | 1. Ma blokadę ekranu z kodem. 2. Służy do spraw służbowych. | Nie robisz zdjęć pism prywatnym telefonem. |
| Komunikator prywatny | 1. Nie przesyłasz w nim skanów ani danych. 2. Używasz poczty służbowej. | Wiadomość zostaje na cudzych serwerach. |
Jak to wygląda. Czaty AI to programy, które piszą teksty na polecenie. Wygodne, ale wszystko, co wkleisz, trafia do zewnętrznej firmy. Przestępcy potrafią też podrobić głos kierownika na podstawie krótkiego nagrania.
| Kanał | Co robisz | Na co uważasz |
|---|---|---|
| Publiczny czat AI | 1. Wklejasz tylko tekst bez danych ludzi. 2. Nie wklejasz treści pism ani nazwisk. | Wklejonego tekstu nie da się wycofać z cudzego serwera. |
| Telefon głosem „kierownika” | 1. Mówisz: „Oddzwonię”. 2. Dzwonisz do kierownika na numer z wykazu. | Nietypowa prośba to powód do sprawdzenia, nawet jeśli głos brzmi znajomo. |
Z internetu korzystasz w sprzęcie służbowym i w sieci jednostki. Nie łączysz sprzętu służbowego z darmowym Wi-Fi. Nie czytasz pism w miejscach publicznych. Dlaczego: w miejscu publicznym każdy może zobaczyć ekran albo podsłuchać połączenie. Poczta wynoszona do domu wymaga zgody kierownika.
W szkole wychowawca bierze do domu dzienniki i oceny. W bibliotece pracownik zabiera listy zaległości. W obu przypadkach obowiązuje zgoda przełożonego i ta sama zasada: papier i laptop nie leżą na widoku.